Garip ama gerçek ; geçmişle  iç içe yaşamayı çok seviyoruz.

Yaşananları çok iyi  bilsek de ; ona  takılıp nerede yanlış yaptım ? Neden ? Niçin ? sorularını tekrar tekrar kendimize sormadan yapamıyoruz…

Oysa hayat bunlarla zaman yitirilmeyecek kadar kısa. Bunu daha iyi  anlayabilmemiz  için daha  kaç dostu  sonsuzluğa uğurlamamız gerekiyor. Bilemiyorum.

Yaşamak güzel; İnsanları sevmek daha da güzel değil mi? Zamanın her an  bizden  bir şeyler alıp götürmesine seyirci kalmak zorunda mıyız ?